"Η δική μου η πατρίδα είναι μοιρασμένη στα δυο..."
15 Ιουλίου 1974. Το πραξικόπημα που οδήγησε στην τραγωδία της Κύπρου!
Κύπρος. Δευτέρα 15 Ιουλίου 1974, ώρα 08.20. Πραγματοποιείται το προδοτικό πραξικόπημα της εθνικής φρουράς. Ο πρόεδρος και αρχιεπίσκοπος Μακάριος καταφέρνει να διαφύγει σώος από το Προεδρικό Μέγαρο και φτάνει στην Πάφο, ενώ το ραδιόφωνο και ο Τύπος τον αναφέρουν ως νεκρό.
Ο βουλευτής, Νικόλαος Σαμψών ορκίζεται πραξικοπηματικά πρόεδρος και την επόμενη ημέρα διορίζει παράτυπο υπουργικό συμβούλιο. Τα γεγονότα εξελίσσονται ραγδαία. Ευκαιρία για την Τουρκία, ως εγγυήτρια δύναμη, να εκμεταλλευτεί το πραξικόπημα και άμεσα να εισβάλλει στην Κύπρο. Για αυτόν τον λόγο ο πρωθυπουργός Ετζεβίτ συγκαλεί την εθνοσυνέλευση. Έτσι, το Σάββατο 20 Ιουλίου, ώρα 05.20 το πρωί ο Τουρκικός στρατός από θάλασσα, και αέρα αποβιβάζει ισχυρό στρατό καθώς και πολεμικό υλικό γνωστός ως πρώτος Αττίλας που συνεχίζεται μέχρι τις 25 Ιουλίου και στις 14 Αυγούστου καταστρατηγώντας την εκεχειρία πραγματοποιείται ο δεύτερος Αττίλας. Ένα σχέδιο των Τούρκων πριν από είκοσι (20) χρόνια, τώρα μπορεί να πάρει σάρκα και οστά. Δηλαδή η κατοχή σχεδόν της μισής νήσου, η διχοτόμηση και ο εποικισμός. Ένας ανελέητος πόλεμος που αφήνει δολοφονημένους, βιασμένους, εγκλωβισμένους, αιχμαλώτους πολέμου, αγνοούμενους, σωματικά και ψυχικά λαβωμένους αθώους ανθρώπους, πρόσφυγες στη δική μας πατρίδα, καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Υπήρξαν και ακόμη υπάρχουν Ελληνοκύπριοι, οι οποίοι δεν κατόρθωσαν ποτέ να ανακάμψουν είτε σωματικά είτε ψυχικά. Γονείς, σύζυγοι, παιδιά ζούσαν και ζουν μέσα στην οδύνη περιμένοντας, προσμένοντας πενήντα δύο χρόνια να ακούσουν, να μάθουν κάτι, το ελάχιστο, για τον δικό τους άνθρωπο. Πόσο μίσος, πόση απανθρωπιά, πόση βαρβαρότητα...
Ιούλιος 2026 ... η κατοχή συνεχίζεται με διχοτόμηση της Κύπρου, εδραιωμένο τον τουρκικό εποικισμό, με απειλές και εκβιασμούς. Σημαντικό γεγονός κατέστη, την 1η Μαΐου 2004, η ένταξη της ανεξάρτητης δημοκρατίας της Κύπρου ως πλήρες κράτος μέλος στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Όμως πενήντα δύο χρόνια μετά την ύπουλη εισβολή, πόλεμο και κατοχή σχεδόν της μισής Κύπρου η παγκόσμια Κοινότητα αδιαφορεί και δεν έχει αφενός κινήσει τη διαδικασία δίωξης των ενόχων και αφετέρου δεν έχει λάβει τα προβλεπόμενα από τις διεθνείς συμβάσεις μέτρα για την απομάκρυνση του στρατού κατοχής και την αποκατάσταση της νομιμότητας της Κυπριακής δημοκρατίας σε όλη την επικράτεια.